Strona główna » Wszyscy jesteśmy tacy sami

Wszyscy jesteśmy tacy sami

Jeśli chodzisz trochę już po tej Ziemi, myślę, że zdążyłaś się zorientować, że życie za bardzo nas nie rozpieszcza.

Jednak świadomość, że wszyscy jesteśmy podobni, a wręcz tacy sami podnosi na duchu.

  • boimy się opinii innych ludzi,  nawet nie opinii, a samej myśli. Co ktoś o nas pomyśli i jak zareaguje, na to co robię, a nawet na to co mogłabym zrobić, przez to blokujemy się przed podjęciem kroków, które mogłyby doprowadzić nas w inne zupełnie nowe miejsce.
  • Przyzwyczailiśmy się, przez ostatnie lata obserwując siebie – nawzajem w mediach społecznościowych do sukcesów. Wykształciliśmy w sobie zakrzywiony obraz naszej rzeczywistości. Zaczynamy myśleć, że każdy – po za mną! Ciągle się rozwija, odnosi sukcesy, jeździ na wakacje, ma piękne, mądre i zdrowe dzieci. Tylko nie Ja.

A nasze życie przecież nie  składa się z samych sukcesów, a raczej z :

  • z błędów i niepowodzeń,
  • z ciągłego strachu przed zmianą,
  • smutku i żalu po stracie,
  • oraz obawie przed tym czy Ja sobie poradzę, w tej nowej sytuacji której aktualnie jestem

Kiedy zaczynamy otwierać się na drugą osobę i bardziej słuchać niż mówić o sobie i swoich problemach.

Zaczynamy widzieć więcej trudności i różnych traumatycznych historii w domach naszych rodzin lub znajomych.

Takie chwilowe zapomnienie o sobie, pozwala docenić to co się ma.

Daje uczucie ulgi, że inni też nie mają lekko w życiu i w zasadzie, to moje życie nie jest takie złe.
 

Jako młoda Twórczyni Internetowa, chciałabym nie zakrzywiać rzeczywistości.
Nie kreować się na kogoś kim nie jestem, bo to nie ma sensu ani dla mnie, ani dla Was.

 

Jestem osobą wysokowrażliwą i refleksyjną, a wyłączanie emocji  i wszech obecne kreowanie wizerunku powoduje u mnie totalne spięcie, stres i dysonans poznawczy.

Szukanie pomocy i wsparcia nie powinno być czymś wstydliwym, a wręcz świadczy o dojrzałości osoby szukającej.

Podejmowałam w swoim życiu sporo trudnych decyzji, przeżyłam kilka traumatycznych wydarzeń i dzięki temu, że korzystałam z pomocy w tych trudnych sytuacjach dziś potrafię śmiało kroczyć przez życie i wspierać innych.

Co jest w tym złego?

Czy powinnam się tego wstydzić, czy raczej wykorzystać jako potencjał i podzielić się nim z innymi?

Tak jak w młodym wieku korzystałam z pomocy, kiedy życie zaczynało mnie przygniatać, a ja brałam na swoje barki za dużo, ponieważ nie czułam się wystarczająco dobra,

Tak teraz jako dorosła specjalistka, odkrywająca nowe możliwości w przedsiębiorczości.
Korzystam z wsparcia mentringowego / superwizyjnego, dzięki czemu mogę skuteczniej pomagać innym.

Korzystam z pomocy informatyka, prawnika czy biura księgowego, bo sama nie dam rady po pociągnąć swojej działalności, a także potrzebuje szybkich i sprawdzonych informacji, by podejmować dobre decyzje.

Wszyscy Jesteśmy Tacy Sami

Marta  

 

Komentarze (0)

Copyright 2022 Nauka ze smakiem, Wszelkie prawa do zdjęć i opisów zastrzeżone. Powered: GaleoGrupa.pl
Korzystanie z tej witryny oznacza wyrażenie zgody na wykorzystanie plików cookies. Więcej informacji możesz znaleźć w naszej Polityce Cookies.
Nie pokazuj więcej tego komunikatu